08-06-2007 Whalewatch

Eigenlijk zouden we woensdag al de oceaan op gaan, op zoek naar walvissen en dolfijnen, maar de motor van de boot was stuk. (?!) Daarom is de tocht verzet naar vandaag. We moeten ons aan de jachthaven melden, waar we, samen met nog 3 nederlandse meisjes aan boord gaan van een schitterende RIB motorboot van wel 8 m lang en 225 PK motorvermogen. We varen vanuit Praia da Rocha naar Alvor, waar we nog enkele Britse tatoes (nou ja, het is toch ook zo..) op moeten halen, en daarna gaat het met hoge snelheid de oceaan op, 55, 7 km/h volgens mijn GPS. En dat op een winderige dag met golven van 1 a 1,5 en misschien nog wel hoger. De boot gaat heerlijk over de golven en maakt geregeld flinke klappen. Niet ver uit de kust zien we de eerste dolfijnen, niet de tuimelaars die op boten afkomen, maar een grotere soort die op iets grotere afstand blijft (plm 50.m ). Deze soort maakt ook geen hoge sprongen uit het water, maar glijdt boven water, waarbij rug en rugvin goed te zien zijn.

Regelmatig komen ze boven water, nu weer hier dan weer daar en het is een mooi schouwspel om te zien. Ook andere whalewatchboten en zeiljachten zijn in de buurt om het schouwspel gade te slaan. Na een tijdje besluit de schipper op zoek te gaan naar andere groepen "levendigere " dolfijnen zoals hij dat noemt. En opnieuw met hoge snelheid door de golven en van tijd tot tijd passeren we boeien, wellicht uitgezet om de lokaties aan te geven. Ik schat dat we zo'n 40 a 50 km de oceaan opgaan, maar hoe we ook varen, walvissen krijgen we niet meer te zien. Geeft ook niet, de dolfijnen die we gezien hebben waren zeker de moeite dubbel en dwars waard. En dan het varen: dat alleen al is een avontuur. Kicken !

**kort na onze thuiskomst in Rucphen vind ik een boekje in de bibliotheek over whalewatch in de Noordzee, en het blijkt dat er zeker goede kansen zijn op ontmoetingen met dolfijnen. Bruinvissen zijn zeer algemeen in de Noordzee en Oosterschelde ( dat weet ik, in de Oosterschelde heb ik vorig jaar enkele fourangerende bruinvissen wel 3 kwartier driftend gevolgd) Maar er zijn ook goede kansen om witsnuitdolfijnen een tiental km uit de Noordzeekust te treffen. Dit is dan weer een soort die met boten meezwemt. Het wordt leuk op zee......

07-06-2007 "End of the world"

Vandaag hebben we een autotootje gehuurd om eens wat verder te komen dan loopafstand. Een bekende toeristische attractie aan de Algarve is Cabo st Vincente, de meest zuidwestelijk gelegen punt van het vaste land van Europa, een woest en verlaten gebied, dat door de Portugezen "het einde van de wereld" wordt genoemd. In de middeleeuwen dachten reizigers dat hier de wereld ophield, rotsen van 70 tot 80 m hoog, loodrecht uit oceaan opreizend, met een woeste oceaanbranding in de diepte. Op deze punt staan een vuurtoren en een fort gebouwd en een oud klooster. Er staat een hele straat met souvenirkraampjes, waar dikke truien het meest verkochte artikel zijn.

Op deze plaats moet ook een cache verborgen liggen, die - heel toepasselijk- "the end of the World" heet. De cache is, dankzij de nauwkeurige coördinaten, snel gevonden onder een rotsrichel, minder dan 1 meter van de door de GPS aangegeven plaats. Maar hoe haal je de cache te voorschijn, en hoe kun je ongemerkt loggen tussen al de toeristen die rond deze plaats rondwandelen ?? Simpel door te doen of je plantjes fotografeert. Dan kun je de cache te voorschijn halen en meenemen naar een rustig plekje om je log te schrijven. Op deze plaats heb ik mijn eigen travelbug achtergelaten om vanaf hier zijn reis over de wereld te beginnen. Een mmoiere plaats kan ik me haast niet voorstellen: het uiterste puntje van Europa op een plaats waar de Iberische Lynx in het wild voorkomt. En daarna "al fotograferend" de cache weer terug gelegd.

Lagos

Vanuit Cabo st Vincente rijden we door naar de oudevestingstad en badplaats Lagos, waar we in een gezellig restaurantje lunchen. Na een kort bezoek aan Lagos rijden we door naar de Ponta Pieda, even ten zuiden van Lagos. Dit is een heel schilderachtige kuststrook waar rotsformaties en rotsbogen verspreid in zee liggen. We besluiten de middag met een bezoek aan Lagos Zoo, die in tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden niet in Lagos, maar een kilometer of 30 daar vandaan ligt. Hier moeten volgens de folders ook Lynxen zijn....Er is inderdaad ook één Lynx, maar die ligt zover achter in zijn hok te slapen, dat hij nauwelijks zichtbaar is. Gelukkig ontdekt Annie, dat je door het struikgewas aan de achterzijde van deze kooi kunt komen. Zo heb ik toch nog foto's van deze (slapende) lynx kunnen nemen.