Sabeltandkatten van de Noordzee

Wat raar ! Soms gebeurt er weinig en heb je niets te melden voor je Blog en dan ineens gebeurt er weer van alles en heb je simpelweg niet de tijd om een fatsoenlijke Log te schrijven, en kijk je zo tegen een achterstand aan…….


Vrijdag 31 augustus: Opening van de tentoonstelling “Sabeltandkatten van de Noordzee” Deze tentoonstelling wordt gehouden in het Rotterdams Natuurhistorisch Museum.
Het is een Project van Klaas Post, Dick Mol, Remie Bakker en René Bleuanus. De tentoonstelling is opgebouwd rond de – met een ouderdom van ca 28.000 jaar- geologische gesproken bijzonder jonge onderkaak van de sabeltandkat Homotherium latidens én een door de kunstenaar Remie Bakker gemaakt levensgroot model van deze sabeltandkat. Ook zijn er vele fossielen van tijdgenoten van Homotherium.

De onderkaak ligt in een kleine glazen vitrine, en nu heb ik eindelijk de gelegenheid om een kaakfragment uit eigen collectie – die ik toeschrijf aan Homotherium crenatidens– naast het origineel te leggen. Het fragment is niet identiek aan de kaak, (veel groter en een ander “facet” op de hoek, typisch crenatidens) maar de gelijkenis is treffend. Helemaal zeker (nou ja, vooruit dan, voor 95 % ) ben ik als ik er ook foto’s van H. crenatidens naast leg, die ik in Lyon heb gemaakt. Ook dit is Homotherium. Nederland (en echt niet alleen Rotterdam !!) gonst : Homotherium , Homotherium, Homotherium

Sail Vlissingen: 400 ste geboortedag de Ruyter

Vandaag samen met Annie en Ruud naar Sail Vlissingen geweest, dat, in verband met de 400 ste geboortedag van Michiel de Ruyter zeer groots van opzet is. Vele grote driemasters, schoeners, klippers en opleidingsschepen uit vele landen nemen deel. Lang geleden dat Vlissingen zo’n aanblik bood met vele schepen, masten, Ra ’s en wimpels. Aanvankelijk was het niet erg druk, maar na de middag werd het alengs drukker, en rond een uur of 2 kon je over de koppen lopen. Ook het zonnetje liet zich niet onbetuigd: na een aarzelende start werd het toch nog een schitterende dag

Wij gaan aan boord van 2 grote driemasters, en, wat een zee aan ruimte aan dek. Wat ook wel logisch is, want in tegenstelling tot de marineschepen waar ik op gevaren heb is op zeilschepen natuurlijk meer ruimte nodig voor hijsen van zeilen etc.

Het hele tracé van deze sail omvat 4,5 kilometer aan kade, een mooie wandeling. Het tracé eindigt vlak bij de zeedijk, en wij gaan daar een uurtje zitten (of liggen, hè Ruud) en picknicken.
Op onze terugweg richting station varen er enkele grote schepen uit, wat een schitterend gezicht is.

Ons Project

22 augustus: “Ons project”
Ik heb een tijdje terug als eens geschreven dat ik met nog enkele mensen met een project bezig ben op het gebied van de Paleontologie. Daar was ik nogal vaag over omdat we ons zelf een embargo hadden opgelegd. Maar nu lijkt alles in een stroomversnelling terecht te komen en alles gaat razendsnel. Vanmiddag hebben we (bij mij thuis deze keer ) een bespreking over ons project en wat gisteren onder embargo was moet nu aan de grote klok worden gehangen en zo veel mogellijk ruchtbaarheid krijgen: Wij gaan een boek publiceren.

Titel: “De Sabeltandkat van de Noordzee” Wij, dat zijn Dick Mol, Wilrie van Lochem, Kees van Hooijdonk en Remie Bakker als auteurs, René Bleuanus is de vormgever en Geert Jan Engelmoer is de uitgever. Het boek gaat over de vondst van een onderkaak van de Sabeltandkat Homotherium uit de Noordzee, die op 28.000 YBP is gedateerd, en dát is uniek. Maar behalve deze kaak worden ook alle andere bekende Homotheriumvondsten van Nederland en weide omgeving beschreven.
Het boek is uniek omdat
- voor het eerst een compleet overzicht wordt gegeven van alle in Nederland gevonden
fossielen van deze sabeltandkat die tot op heden bekend zijn;
- het unieke en nooit eerder gepubliceerde foto’s bevat van Nederlandse én buitelandse
fossielen van de sabeltandkat Homotherium;
- het boek een aantal schitterende tekeningen en reconstructies bevat van de hand van de
beeldend kunstenaar Remie Bakker;
- het boek een beschrijving geeft van de belangrijkste vindplaatsen in Nederland en buitenland.

Tijdens het overleg worden afspraken gemaakt met betrekking tot aanleveren van het manuscript bij René, het begeleiden van René bij het plaatsen van de afbeeldingen om alles op tijd bij de uitgever te krijgen.

Ook kijken we nog een maal naar het manuscript, voordat we het naar Jan G. sturen om het op fouten te screenen.

10 augustus: zwerven door Zonneberg

File....

Al een tijdje geleden met Ruud afgesproken om eens samen te gaan berglopen, en nu is het dan zo ver. Onderweg naar Tilburg (waar ik Ruud oppik) hoor ik al op de autoradia dat bij Best,Eindhoven, Valkenswaard en Maastricht files staan, gezamenlijke lengte ca 23 km.Dat ziet er niet goed uit, en bij Ruud op de kamer in routenet een alternatieve route opgezocht via Kalmthout en Geel. Maar ook hier gaat het Mis, Net na Kalmthout komen we in een file terecht en na een half uurtje ( aan de kop van de file) zien we de reden: We kruisen hier een wielerparkoers, en iedere keer als er renners oversteken wordt het verkeer stilgelegd.
Maar ook na deze kruising zijn we er nog niet van af, want verderop loopt een deel van het parkoers over onze weg ! nou ja! Later loopt het verkeer wat beter, en rond een uur of 7 komen we in Maastricht bij de Zonneberg aan.

Zonneberg.

Het is niet echt een drukke avond, ik schat het aantal berglopers niet hoger dan 20.
In de mergelgrotten lopen we eerst naar de kapel. Nou ja, dat is de bedoeling, want om de een of andere reden mis ik een “afslag, en in plaats van bij de kapel uit te komen komen we nu bij een van de “C”- (of was het “D”-) muren uit, helemaal fout dus. Geeft niets, we hebben een kaartje bij, en door dat te volgen komen we even later toch bij de kapel uit. Nu gaan we nog even om de grote kolom heen, die is interessant vanwege de vele kunstuitingen, aardig voor Ruud. Vandaaruit gaan we, Nu mét kaart, nog even naar de “gevangenis”, een gebied met fraaie landschappen en een gemetselde ruimte met een tralieraampje. Dit is voor mij nog redelijk bekend terrein, hier ben ik de laatste keren steeds geweest. Hier houden we een eerste pauze, eten en drinken wat en bekijken de omgeving. Ook plannen we het vervolg van de tocht: we gaan naar de varkenstal, een gebied met zeer onregelmatige gangen en fraaie landschappen. De tocht erheen (alwéér met kaart, zo goed ken ik de berg nog niet….) gaat vanzelf, en na korte tijd staan we bij de gezochte “varkensstal”.

Onregelmatig stelsel.

De gangen liggen op verschillende hoogte, en op de ene plaats zie je plotseling een meter of 8 boven je hoofd een gang uitkomen, en het volgende moment sta je zelf een voor een “gat” van 5 m diep. Hier klauteren naar hogergelegen gangen en kruipen we door lage smalle tunneltjes bovenin het gangenstelsel. Dit deel is ook voor mij nieuw,- spannend-, maar het gaat goed. Na een half uurtje (of was het 3 kwartier) gaan we verder het stelsel in. Zo nu en dan ontmoeten we een groepje soortgenoten: berglopers zoals wij. We lopen maar wat op gevoel nu, zonder al te veel op de kaart te letten. We willen langs de buitenrand van het stelsel richting uitgang lopen, maar soms waan je je aan de buitenrand, en even later zie je in alle richtingen weer lange gangen. Duidelijk niet aan de buitenrand dus. In de verte zien we een van de “D” muren (waar ik eerder “F” verwachtte), en dat geeft je weer voldoende houwvast om verder te trekken. Even toelichten: “C” ;“D”; “E” enz. muren zijn door de mergelgroeve Enci gemetselde muren op punten waar de gangen aan de rand van de ( 40 m ? diepe) mergelgroeve komen. Je kunt dus van de gangen niet in de groeve komen en, omgekeerd niet vanuit de groeve in de gangen. Door de letters die er op zijn geschilderd kun je je altijd oriënteren. Maar het lopen gaat goed. Het valt me op dat Ruud zich makkelijk oriënteert in dit labyrint, beter nog dan ik bijna. We besluiten nog even langs de oven en de pomp te lopen, en vandaaruit naar de uitgang te gaan. Bijna half twaalf als we weer buiten zijn. We doen een hapje bij Mac, daarna zet ik Ruud af in Tilburg, en tegen een uur of 02.15 ben ik thuis. Schitterende tocht, zeker voor herhaling vatbaar.